Dubbele
nationaliteit
*)
Bijna twee miljoen mensen met dubbele nationaliteit in Nederland
wordt anno 2007 verweten geen keuze te maken; circa een miljoen “allochtonen“
en een miljoen “ autochtonen“. Dat is de wereld op zijn kop. Ten eerste ís het
een keuze om er twee aan te houden in plaats van één. Ten tweede is een tweede
nationaliteit een maatschappelijke rijkdom; voor beide landen (als ze slim
zijn). Net zo goed als het een maatschappelijke rijkdom is om met één
nationaliteit ongehinderd door de hele EU te reizen, zich te vestigen als
privépersoon, een bedrijf te starten, een opleiding te volgen waarbij u niet
anders behandeld wordt als een ‘local’ en van binnenuit te zien hoe die andere
samenleving in die andere lidstaat draait. Het is ook te zien als een
intellectuele rijkdom. Iemand met twee nationaliteiten heeft ook twee
referentiekaders om welke zaak dan ook op zijn merites te beoordelen. Zij
hebben, spreekwoordelijk ’ook aan de ándere kant van de dijk’ gekeken. Voor elk
land zijn dergelijke ‘dubbeltjes’ minstens kwartjes waard.
In veel gevallen starten ze niet één bedrijf, maar twee; een in
Nederland en een in het land van hun tweede nationaliteit. Zonder dat daar
ingewikkelde overheidsbemoeienis over andere ‘overhead’ een rol in speelt. Geen
ambassades, ministersbezoeken over en weer, geen EVD, SenterNovem of een van de
vele bilaterale Handelskamers of ‘liaison agencies’ komen er aan te pas,. die
allemaal ‘op missie’ moeten. Ze onderhouden persoonlijke banden met individuen
binnen en buiten hun familie aan twee zijden. Daar kunnen de meeste
‘stedenbanden’ (zie www.twincities.nl) een puntje aan zuigen. Mexico
en Salvador hebben dat goed opgepakt met ‘matching programma’s’
Dat de ‘dubbeltjes’ eigenlijk kwartjes zijn, bleek recept uit
een bericht van de Inter-American
Development Bank. Die meldde dat Zuid-Amerikaanse werknemers die elders werkten
jaarlijks grote sommen geld aan hun familie stuurden: ”…immigrants living in
the United States will send $45 billion to family members this year,
representing a steady increase from about $2 billion in 1980.” (
www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2006/10/18/AR2006101801756.html)
Dat betekent een geweldige investering in de economie voor veel van die
tweede landen. Wij kunnen ons de levenssituatie elders niet eens voorstellen.
Om een voorbeeld te geven. Het Nederlandse Bruto Binnenlands Product bedraagt
circa 600 miljard euro per jaar. Dat doen we met 16 miljoen mensen of beter
gezegd, de circa 7 miljoen werkenden. Een land als Indonesië telt circa 220
miljoen en een BNP van circa 270
miljard US dollar (en een staatsschuld
van circa 140 miljard US dollar).
Behalve voor een enkele vakantieganger die in landen als Pakistan, Sri
Lanka, Indonesië of vergelijkbare Afrikaans, Zuid-Amerikaanse of de opvolgers
van de voormalige Sovyet-Republieken is geweest, is het niet te begrijpen dat
die 1000 euro of dollar van ons, daar goed is voor een koopkracht "10.000
euro". Dergelijk verspreiding van welvaart over de wereld aan de basis (de
burger) is is effectiever dan overheids- en andere mega-transacties waarbij
forse delen aan de strijkstok blijven hangen.
Evenzo geweldig is het delen van beroepsmatige kennis van hier voor de
problemen van daar. De 'dubbeltjes' die met woorden of daden in hun tweede land
aan de basis meehelpen om hun familie, vrienden en bekenden en daarmee ook dat
tweede land vooruit te helpen, doen hetzelfde of meer dan allerlei humanitaire
hulporganisaties en acties zoals Artsen zonder Grenzen, het Rode Kruis, VSO,
OxhamNovib, Liliane Fonds, Memisa, Mensen in Nood en vele andere.
Eigenlijk laat Nederland geweldige kansen liggen door deze 'dubbeltjes'
niet te ondersteunen in hun tweede loyaliteit. Welke effect zou een
belastingvoordeel hebben op ons handelsbalans als zij bijvoorbeeld een
dubbelbedrijf in beide landen starten?
Welke nationaliteiten heeft Nederland niet in huis om een veel
fijnmaziger handelsnetwerk over de wereld te hebben dan welke formele
organisatie dan ook? Hoe zou onze toekomst er in 2050 uit zien als we vanaf nú
op een open, gewaardeerde en positieve manier met deze 'dubbeltjes' om zouden
gaan? Of juist zouden gaan stimuleren dat mensen twee nationaliteiten aannemen?
Ook handig als Amersfoort bij gelegenheid aan zee zou komen te liggen.
Bernard2050
9-5-2007
*) Deze column is in 2007 verschenen op de per 2010
opgeheven website http://www.cos-toekomstverkenningen.nl/doc/2007/column-nederland-in-europa.pdf.